حال اين فانوس نه آن قدر نور داردو نه آن قدر سو تا راه را نشان دهد.

 از اين پس مي خواهم از خشم بگوييم از اشك از روزگار واز آزگار از آن روز كه فانوس براي نداشتن نفت

 پيله سوز مي شود و از آن روز كه فانوس مادر با فوتش فاوس دختر را خاموش كرد و بعد خود را سوزاند

درود بر آن امامم كه به ضرب شمشير رستگار شد وبگفت به خداي كعبه رستگار شدم درود بر علي (ع)

كه اشك را نريخت و نلرزيد به هيچ جنگ و آسيب ولي تا كودكي گرسنه ديد لرزيد و اشك بر گونه اش باريد.

{دخترك نان نداشت كه بخورد خواهرش هم ناچار براي عفت و گريز از فقر سوختن كه فهميد = فلان

بازيكن فوتبال پايش خراش شد كه فهميد!!!!}

ایکس قرمز ها و ایگرگ آبی ها بی ام و خریدند =در مقابل مادری از برای فقر دخترش را کشت بعد خودش را .

وقتی این ها را شنیدیم به قول ان دوست مغز برای سکوتش به لرره می افتد واشک برای صدایش  گریه

که چرا خدایا بودجه ی ارتش سرخ وآبی ها خدا تومان باشد و آمار فقر فریاد بکشد.

خدایا چرا تاریک است مگر خورشید نیست.

خدایا چرا دست هایمان سیمان شده است و لبهایمان قفل.

خدایا جرا سنگ شدهایم مگر اسلام این است!   

 خدایااااااا بفرست آن رهاننده را که صبرها سر آمده است.

ناگه آن ناوک مرا از دور بود                                      یار بی پرده و ما از نور بود

گفت جانا ز دلم هستی نواز                                 گفتم نی تو هستی زجان و می زنور

چشم او دنبال من پروانه بود                                   یاد من در قلب او دیوانه بود

از دلش می شد فغان غوغای من                            او نگاهش همچو روح دنبال من

روزها بود نگاهش دنبال من                                    شب ها بود صداییم خواب او

آخر یک روز بدو گفتم برو ای خاکی از ما جدا               گفت من می روم ای سنگ دل از مه جدا

او که رفت یادش مرا دیوانه کرد                                 مست ومد هوش مرا بی خانه کرد

گفتم ای باری تعالی یاریم ده                                   که رسم روزی دگر رسم بر چهره ی دوست

در نمازم می زنم نی که خدا                                     برسان بر ما دگر آن زیبایی روی

گفتم ای معشوق من دریای من                                این ها همه سرابست اما که من

شدم بیمار ناگه از یاد او                                          از تو خواهش می کنم ای یاس من برسان بر ما دوباره یک نظر

برسان دوباره آن را به من                                      که کنم من هم چو می در وصف او

که بگوییم سیه چشم زیبا بود                                خم ابرویش کمان انداز بود

صورتی داشت هم چون ترک خطا                           سیرتی گرگین داشت آن روزها

ناگه آمد یک صدا از یک طرف                                 که بوند بیمار ها در یکطرف

صدایش آشنا بود آری                                         آن همان ترک خطا بود آری

دلم می شد فغان از یاد او                                   اشک ها از چشم من بر پای او

گفتم ای دوست                                                مرا هستی نواز

گفت دور شه ای خاکی از مه جدا                         هاهای کردم زیاد آن روزها

باز گفتم ای خدا ای یار من                                  ای همه هیچند نگاهم با تو من

برسان بر ما دو باره یار را                                     که بود یار زمینی این بیمار را

می کنم وصل به رسم تو خدا                             می شوم نظم به یا تو خدا

تو فقط آن را رسان بر ما نظر                               که منم مست و خراب و بی نظر

گفت گر آید سرایت چه کنی؟                            گفت گر او بیایید سر را فرش پایش می کنم

برسان بر ما دوباره یار را     

  شهادت حضرت فاطمه بانوی گرامی اسلام و همسرخلیفه چهارم اهل سنت

  یا همسر امام اول شیعیان والگوی زنان آزاده جهان

بر تمام محبین آن حضرت تسلت می گویم.       

              به آن شمع که گلستان آرزوست

                                 ودر بهار گل زیست می کند

رند بگوییم صحبت این است

                                              ما کز آخر نفهمیدم چیست شما را

دم زساقی  مستی و شراب شیراز

                                            اما خود هنوز تشنه بر لب

از دین مبین صحبت آری          

                                         اما نه به پیر مغان مانی منه به شیخ اهواز

اما ز لطف و جوانمردیت

                                      ندیدم به مانند تو چون شمع

این تو که گفتم از بی ادبی نیست

                                     عذرم بپذیر ادبیاتم عجیب است

بگذار بگوییم از لطفت 

                                   که مرا عز جلال داد و مکنت

از آن روز که برگ دفترم را

                                 با نسیم* آوردی سر پیچ

یا از آن روز که مرا گرام داشتی

                                     ومرا ضیف ضیافت خانه ات کردی

زیادست از این هایت

                                همین بس که سه تا نقطه گذارم تا بی نهایت

بیا برگردیم سر حدیث اول

                               که بود تمام این بحث را

که شما را حدیث جدال در محفلی است

                               که حتی نخواندند آنان صحبتی از این قبیل

نظرت را خواهانم ای دوست؟؟؟؟!!!! 

ناگه آن ناوک مرا از دور بود                                      یار بی پرده و ما از نور بود

گفت جانا ز دلم هستی نواز                                 گفتم نی تو هستی زجان و می زنور

چشم او دنبال من پروانه بود                                   یاد من در قلب او دیوانه بود

از دلش می شد فغان غوغای من                            او نگاهش همچو روح دنبال من

روزها بود نگاهش دنبال من                                    شب ها بود صداییم خواب او

آخر یک روز بدو گفتم برو ای خاکی از ما جدا               گفت من می روم ای سنگ دل از مه جدا

او که رفت یادش مرا دیوانه کرد                                 مست ومد هوش مرا بی خانه کرد

گفتم ای باری تعالی یاریم ده                                   که رسم روزی دگر رسم بر چهره ی دوست

در نمازم می زنم نی که خدا                                     برسان بر ما دگر آن زیبایی روی

گفتم ای معشوق من دریای من                                این ها همه سرابست اما که من

شدم بیمار ناگه از یاد او                                          از تو خواهش می کنم ای یاس من برسان بر ما دوباره یک نظر

برسان دوباره آن را به من                                      که کنم من هم چو می در وصف او

که بگوییم سیه چشم زیبا بود                                خم ابرویش کمان انداز بود

صورتی داشت هم چون ترک خطا                           سیرتی گرگین داشت آن روزها

ناگه آمد یک صدا از یک طرف                                 که بوند بیمار ها در یکطرف

صدایش آشنا بود آری                                         آن همان ترک خطا بود آری

دلم می شد فغان از یاد او                                   اشک ها از چشم من بر پای او

گفتم ای دوست                                                مرا هستی نواز

گفت دور شه ای خاکی از مه جدا                         هاهای کردم زیاد آن روزها

باز گفتم ای خدا ای یار من                                  ای همه هیچند نگاهم با تو من

برسان بر ما دو باره یار را                                     که بود یار زمینی این بیمار را

می کنم وصل به رسم تو خدا                             می شوم نظم به یا تو خدا

تو فقط آن را رسان بر ما نظر                               که منم مست و خراب و بی نظر

گفت گر آید سرایت چه کنی؟                            گفت گر او بیایید سر را فرش پایش می کنم

برسان بر ما دوباره یار را     

بسم الله الرحمن الرحیم

عرضم را با حدیثی از پیامبر اکرم (ص) شروع می کنم که کرامت زن و حریم زن را با اصل دین و فرهنگ توحیدی پیوند زدند در این تعبیر که فرومدند : [ما اكرم النساء الا كريم و ما اهانهن الا لئيم. (آيين همسردارى، ص 6)] : کرامت زن را پاس نمی دارد مگر کسی
که خود بهره ای از کرامت برده باشد و جز انسان پست به زنان اهانت نمی کند . پیامبر اکرم مسئله کرامت زن و توهین به زن را بخاطر زن بودن و حل این مشکل اخلاقی و حقوقی را در جامعه بشری یکی از مسائل اصلی در فهرست رسالت خودشان قرار دادند که آنچه در قالب قرآن کریم و آیات الهی نازل شد و چه آنچه که در سیره عملی و گفتار خود پیامبر اکرم و اهل بیت سلام الله علیهم در باب زن و نقش فردی و اجتماعی او در دنیا و آخرت به او مربوط می شود .

با توجه به متن بالاخودتان قضاوت کنید.آیا فمنیسم اسلامی بهتر نیست؟

بخش دوم

شرح دوران تاریخی زندگی دوبوار
در این قسمت تلاش می کنم تا طرحی از زمینه تاریخی دوران زندگی دوبوار ارائه دهم. وقایع در این بخش به ترتیب زمانی مرتب شده اند:

الف- جنگ جهانی اول: جنگ جهانی اول در 1914 آغاز شدو سیمون دوبوار در آن زمان 6 سال داشت. اما به عقیده من این جنگ به اندازه جنگ جهانی دوم { که بعدتر در مورد آن صحبت خواهیم کرد} در زندگی، سرنوشت وآرای دوبوار  تاثیرگزار بود. خود جنگ برای دوبوار چندان دردساز نبود اما در پایان آن ارزش سهام پدرش { که قسمتی از آن به وسیله جهیزیه مادرش خریداری شده بود} در روسیه به شدت نزول کرد و خانواده دوبوار را با وضعیتی جدید مواجه کرد. آنچنان که خود دوبوار در جلد اول خاطراتش -خاطرات دختر آراسته- شرح می دهد، پدرش شغلش را نیز از دست می دهد و خانواده مجبور می شوند به یک خانه کوچکتر نقل مکان کنند. در این خانه جدید سیمون حتی اتاقی از آن خود ندارد. تنها باقی مانده زندگی بورژوازی در خانه جدید مجموعه کتابهای پدرش است. به این ترتیب در سنی بسیار پایین و برای فرار از موقعیت جدید و خلق دنیایی خصوصی برای خود، سیمون به کتاب خواندن پناه می برد. خود دوبوار " کتاب خواندن" را اولین تخلف زندگی اش و اولین دست درازی به جایگاه و قدرتی مردانه می داند.
در نتیجه از دست رفتن ثروت خانواده، هر دو دختر آنها بدون جهیزیه ماندند و ازدواج آنها برای پدر و مادر تبدیل به رویایی شد. اما اتفاق مهم زمانی روی داد که سیمون تصمیم گرفت برای کسب درآمد شغلی به دست بیاورد. پدرش که کار زن برای کسب درآمد در دید سنتی، راست و بورژوازی او جای نداشت، شدیدا با تصمیم او مخالفت کرد. با این حال سیمون می دانست که برای فرار از زندگی خانوادگی و پاگذاشتن به حیطه عمومی به این کار نیاز دارد، تصمیم گرفت معلم شود و این تصمیم سرآغازی بر فعالیت روشنفکری او بود. الینور هولویک از دوستی فمینیستی نقل قول می کند که " اگر این جنگ جهانی اول، با همه هولناکی و بدبختی هایش نبود، شاید ما به جای سیمون دوبوار نویسنده جنس دوم   با سیمون دوبوار، همسر یک کارمند عادی دولت و مادر چند بچه قد و نیم قد روبرو بودیم."(1995, Holveck)
ب- جنگ جهانی دوم، اشغال پاریس و نهضت مقاومت: برای صحبت کردن راجع به تاثیر جنگ جهانی دوم بر روی زندگی و افکار دوبوار، و در کل بر روی روشنفکران فرانسوی شاید هیچ شرحی بهتر از رمان بلند او ماندارن ها نباشد. ماندارن ها البته به سرگشتگی روشنفکران فرانسوی بعد از جنگ جهانی دوم می پردازد اما خود جنگ. با شروع جنگ جهانی دوم در 1939 آنگونه که خود دوبوار می گوید:" تاریخ ناگهان بر سرم آوار شد و من هزار تکه شدم. یکباره چشم از خواب گشودم و دیدم هر تکه ام در یک گوشه از جهان افتاده است." اما بروز جنگ چه تغییری در آرای دوبوار به وجود آورد؟ آن مکلینتاک(1990) معتقد است که جنگ باعث می شود روحیه ایده آلیستی و فردگرایانه دوبوار با روحیه ای جمعی جایگزین شود. مکلینتاک از دوبوار نقل می کند که:" { دربهار 1939} من به انکار شیوه فردگرایانه و غیربشری زندگی ام برخاستم؛ ارزش همبستگی را دریافتم؛ ... فهمیدم که تا مغز استخوان وجودم به معاصرانم وابسته ام." شاید بردن سارتر به خدمت نظام و اسارت او در 1940 نیز در این چرخش بی تاثیر نبوده باشد. زمانی که سارتر از اسارت باز میگردد، نهضت مقاومت مخفی را تشکیل می دهد. در مورد میزان فعالیت دوبوار در فعالیتهای نهضت مقاومت نظرات مختلفی وجود دارد. بسیاری معتقدند که او چندان خود را درگیر این فعالیتها نکرد و بعضی دیگر مانند ویل دورانت می نویسند:" آنها{سارتر و دوبوار} در توطئه های مختلف بر ضد سربازان آلمان شرکت داشتند و از دستگیری، شکنجه و مرگ می گریختند." (دورانت، 1970)
ج- نهضت ضداستعماری و برچیده شدن بساط امپریالیسم فرانسوی: دوبوار فعالانه در نهضت ضداستعماری شرکت کرد و به نفع الجزایری ها موضوع گرفت. بسیاری به این خاطر به او انگ وطن فروشی زدند و حتی مجبور شد مدتی از نظرها مخفی شود و به جای نوشتن در کافه ها که شیوه مورد علاقه او بود، در خانه بنویسد. مهم ترین فعالیت نوشتاری او در این زمینه، نوشتن مقالاتی در مورد شکنجه ی دختر جوان الجزایری به نام جمیله بوپاشا بود که بعدتر کتابی به همراهی دوست خود ژیزل حلیمی (که وکیل جمیله بوپاشا بود) نیز در مورد او نوشت.
د- موج دوم فمینیسم در دهه 1970: آنچه فعالیتهای زنان در پایان دهه 1960 و اوایل دهه 1970 را از زمان قبل، یعنی موج اول فمینیسم در 1920 جدا می کند بدون شک موضوع مبارزات و نوع مطالبات است. اگر موج اول فمینیسم در سالهای 1920 در امریکا و انگلیس حول محور حق رای برای زنان شکل گرفت و به پیروزی رسید، جنبشی که نزدیک به 50 سال بعد شروع به کار کرد به جای خواسته های حقوقی، حول محور خواسته های اجتماعی و سیاسی شکل گرفته بود. اگر بخواهم بسیار موضوع اصلی این موج را توصیف کنم شاید عبارت " کنترل بر بدن" بهترین توصیف ممکن باشد. بنابراین موج دوم تاکید زیادی بر همه موضوعات مربوط به بدن زنان داشت مانند حق تولید مثل، حق داشتن روابط جنسی بیرون از ازدواج و جدای از تولید مثل، اعتراض به خشونت خانگی علیه زنان و حق سقط جنین. این موج همچنین با چند کتاب مطرح شناخته می شود مانند رمز وراز زنانه(1963) اثر بتی فریدن، سیاست جنسی (1970) اثر کیت میلت و دیالکتیک جنس(1970) نوشته شولامیث فایرستون. شاید به دلیل تاثیرپذیری این افراد یا کتابهای آنان از جنس دوم   باشد که بسیاری آن را " انجیل فمینیستهای موج دوم" می نامند.  شولامیث فایرستون و بتی فریدن کتابهایشان را به سیمون دوبوار تقدیم کرده اند و کیت میلت در مورد جنس دوم  می گوید:" دانشجو بودم که جنس دوم  را خواندم. این کتاب زندگی ام را دگرگون کرد. کتابی بسیار رهایی بخش بود.  سیمون دوبوار به روی زنان امریکا، همچنان که به روی همه زنان، دری گشوده بود." به این ترتیب سیمون دوبوار پیش از آنکه فعالیتهای خود در زمینه مسائل زنان در فرانسه را آغاز کند و به جنبش آزادی زنان بپیوندد، مادر موج دوم فمینیسم در آمریکا لقب گرفت. خود او اما این موضوع را قبول ندارد و در مصاحبه ای در 1976 با جان گراسی در جواب سوال در مورد اینکه آیا این کتاب آغازگر این جنبش است، می گوید:

" فکر نمی کنم این طور باشد. جنبش فمینیستی فعلی، که پنج یا شش سال پیش آغاز شده است، واقعا با کتاب من آشنا نبود. بعدتر، در ضمن رشد جنبش، بعضی از رهبران آن، بعضی از اصول تئوریک خود را از کتاب اخذ کردند. اما جنس دوم  به هیچ وجه آغازگر جنبش نبوده است. بسیاری از زنان فعال در این جنبش در زمان انتشار کتاب در 1949جوان تر از آن بوده اند که تحت تاثیر آن قرار بگیرند. آنچه مرا خشنود می کند این است که آنها بعدتر کتاب را کشف کردند. البته مطمئنا بعضی از زنان مسن تر مانند بتی فریدن که کتاب رمز و راز زنانه را به من تقدیم کرده، آن را خوانده بودند و شاید تحت تاثیر آن نیز قرار گرفته بودند. اما دیگران، نه. برای مثال کیت میلت حتی یکبار هم در کتابش به کتاب من اشاره نمی کند. شاید آنها به دلایلی که من در جنس دوم   بیان کرده ام، فمینیست شده باشند  اما آنها دلایلی را که من شرح داده ام در تجارب زندگی خود یافته اند و نه در کتاب من."(1976, Gerrasi)
در ادامه مصاحبه دوبوار می گوید که به نظر او منشا موج دوم فمینیسم مبارزه با کاپیتالیسم و تقاضای دستمزد برابر برای زنان و مردان در آمریکا بوده است. او همچنین توضیح می دهد که دلیل اینکه این موج در آمریکا و نه کشوری دیگری آغاز شده است، حضور پررنگ تکنولوژی و به طبع سرمایه داری در آن است.
اما موج دوم فمینیسم بعد از آمریکا به اروپا نیز کشیده شد و در فرانسه زندگی خود دوبوار را نیز تحت الشعاع قرار داد. دوبوار به جنبش آزادی زن که در 1971 بنیان گذارده شده بود پیوست، در 1972 همراه با دوست حقوقدانش، ژیزل حلیمی، جمعیت شوازیر (انتخاب) را برای دفاع از حق سقط جنین بنیان گذاشت و در 1974 مجله ای به نام کسیون فمینیست تاسیس کرد. به این ترتیب او  زندگی گوشه گیرانه و روشنفکری خود را تا حد زیادی کنار گذاشت و بر خلاف نظر بسیاری از منتقدانش که معتقد بودند او فردگراست و اعتقادی به پراکیس فمینیستی ندارد، وارد عمل اجتماعی برای تغییر وضعیت زنان شد. از این زمان تا پایان زندگی اش در 1986، دوبوار همواره خود را فمینیست و مدافع حقوق زنان نامید و به کار اجتماعی برای تغییر وضعیت زنان ادامه داد.

مروری بر آثار دوبوار درادامه مطلب مطالعه كنيد